Toekomst

Recent ontstond er een discussie over toekomstige organisatiestructuren. De vraag rees of, door de informatie revolutie, de organisatiestructuur ook zal wijzigen. Ik denk van wel.

Mijn stelling, dat routine werk gaat verdwijnen, werd met een korreltje zout ontvangen. Echter: de waaarde toevoeging van routine werk verminderd zodra iemand in staat is het te automatiseren. Vanaf dat moment kun je er geen geld meer mee verdienen en zal de concurrentie óf meemoeten, óf verliezen. Dit komt op enig moment in een stroomversnelling, en dan is het snel gebeurt. Grote overheidsburocratieen kunnen het nog uitstellen, bij gebrek aan concurrentie, maar ook daar zal op enig moment het routinewerk (inclusief de daarbij behorende werkplekken en dus kosten) verdwijnen. Over de termijn durf ik weinig te zeggen, maar ik ben ervan overtuigd dat ik het nog meemaak.

De volgende vraag is dan: wat doet dat voor organisaties? Ook hier is volgens mij waarde toevoeging de lakmoesproef. Eenheden, groepen, communities, of hoe je ze ook wil noemen, die in staat zijn de meeste waarde toe te voegen krijgen de grootste kansen. Schaalgrootte is vooral nuttig bij routinematig werk. Zodra je creatieve oplossingen gaat invoeren is er nadrukkelijk een bovengrens in de schaalgrootte die je kunt behappen. En dus zul je kleinere eenheden krijgen, die samen dingen tot stand brengen. Die eenheden hebben een grote autonomie, en zijn vooral doelgericht bezig.

Volgens mij heeft de informatie revolutie grote gevolgen voor de organisaties. Niet van vandaag op morgen. Maar er komt een moment dat het er heel anders uitziet. Volgens mij kun je je daar beter maar op voorbereiden. Mij lijkt het leuker te worden. Maar zeker weten doe ik dat niet...