Informatie-innovatie voor de kledingbranche?
joost.lommers 08 Sep 2011
Als echte man zou ik natuurlijk een hekel moeten hebben aan kleding kopen. Dat valt eigenlijk wel mee. Toch leek on-line kleding kopen mij wel wat: in plaats van een hele middag door de stad sjokken, laat ik de spullen thuisbezorgen om ze op mijn gemak te bekijken. Jammer genoeg blijkt dat gemak toch wat tegen te vallen. Het probleem: pasvorm.
De kledingbranche beschikt al jaren over een redelijk erkend maatstelsel in vorm van o.a. taillematen voor broeken (36 inch) en boordmaten voor overhemden (43). Voor overhemden aangevuld met kreten als Casual, Custom Fit en Slim Fit. Want een boordmaat zegt natuurlijk niet alles. Bij „nette” overhemden willen ze ook nog wel eens de mouwlengte vermelden, of zelfs het overhemd met verschillende mouwlengtes leveren (doe mij maar mouwlengte 7(*).
Werkt mooi, denk je. Iedereen tevreden. Jammer genoeg vinden de „hippere” merken dit soort maatstelsel wat te uitgebreid. Dus gebruiken die de, in mijn ogen, dramatische indeling in S, M, L, XL en XXL. En dat is niet het ergste. Stel je bestelt een overhemd in maat L, en het past. Dan heb je helemaal niet de zekerheid dat het volgende overhemd van hetzelfde merk in maat L ook past. Want ontworpen door een andere ontwerper, gemaakt door een andere onderaannemer, en van andere stof, die meer of minder meerekt. Dus ik bestel bijna alles zowel in L en XL (oké, vaak XL en XXL), en stuur dus minstens de helft van de levering terug. Soms zelfs alles, omdat zelfs de XXL voor ultraslanke mannetjes gemaakt blijkt.
Kan dat niet anders? Volgens mij wel. Ieder kledingstuk is ontworpen, en dat is vast op een computer gedaan. Vervolgens worden er patronen gemaakt voor iedere maat. Met die patronen wordt stof geknipt, en in elkaar gezet. Aan het uiteindelijke kledingstuk wordt een label gehangen met een barcode erop. Als het ontwerp in de computer zit, en daar ook de patronen gemaakt worden, dan weten we dus hoe groot ieder kledingstuk is. Waarom geven we die gegevens niet door aan de webshops? Zodat ik als koper bij een kledingstuk niet alleen „XL” zie staan, maar ook een aantal essentiële maten in centimeters? Zoals boordmaat, borstomvang, taillemaat, mouwlengte en lengte van het rugpand.
Moeilijk? In de muziekbranche doen ze dat al jaren met cd-beschrijvingen (maar die hebben geen maat, inderdaad). Duur? Misschien wel, maar veel goedkoper dan 60% retouren verwerken en opnieuw aanbieden. En denk eens aan de milieuwinst, als we 50% minder goederen twee keer door het land rijden.
Laten we het wel direct goed doen: ieder merk mag zijn eigen online database neerzetten. Maar we gebruiken wel allemaal dezelfde servicedefinitie en gegevensstructuur.
(*) Waarom nou niet in centimeters? Weet ik veel dat een „normale” mouwlengte 6 is, en dat 7 langer is. Tijd voor nog een andere blog entry…
Post new comment